Even aan de RSS-Feeds, makkie! Tenminste, toen ik woensdagochtend begon zag de wereld er nog rooskleurig uit. 's Middags werd het al aardig donker, 's avonds viel de nacht snel in. Donderdag was een dag van regen...vrijdag werd ik al aardig wanhopig. Wat had ik gemist, hoe zwaar was het nou helemaal? Op de een of andere manier had ik toch het idee dat het niet zo moeilijk kon zijn. Gelukkig was ik aan het werk, ik kon mijn collega's vragen. Maar op dat moment zag ik tot mijn verbazing dat het me was gelukt. Hoera!!! Trots vroeg ik me af..... hoe deed ik dat ook alweer? Want nu is het de bedoeling dat ik in dit stukje vertel hoe ik het voor elkaar kreeg. Tsja, misschien, waarschijnlijk, eeehhhh..... Oja, je hebt twee manieren en de eerste was voor mij op de een of andere manier niet de goede. De tweede, knippen en plakken lukte wel. Daar houd ik me dus aan. Want het maakt niet uit hoe je er komt, maar dat je er komt. (voor de filosofen onder ons) 
Laat ik nu niet direct het euforische gevoel wegnemen maar even blijven genieten van het gevoel van een overwinning. Als het nu al zo begint, dan vraag ik me af hoe hoog de vlag zal hangen als ik klaar ben!!!
irene
Goed van je dat het is gelukt,laPAR. Laat je niet ontmoedigen. Uiteindelijk is de weg die je volgt vaak nog belangrijker dan het doel (ja, ja, ik ben zo'n filosoof). Je zult zien dat de 23-dingen weg met het klimmen steeds gemakkelijker wordt, al is het alleen maar omdat je handiger wordt met het vinden van de juiste 'knoppen'.
BeantwoordenVerwijderen